Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
31 / 7 / 2020

Τυπική αντίδραση της κυβέρνησής μας:

Μερικά κρούσματα κορονοϊού παραπάνω;

ΠΑΝΙΚΟΣ!

Φοράτε μάσκες παντού – ναι, και στον καμπινέ!

Χωθείτε στις τρύπες σας!

Τώρα! Τώρα! ΤΩΡΑ!

*

Το θέμα έχει φτάσει πια, όχι στα όρια της γελοιότητας (εκεί ήταν εξαρχής), αλλά στα όρια του επικίνδυνου (και όχι εξαιτίας του Covid-19).

Είδαν μερικά νέα κρούσματα, αμέσως έβαλαν τους πάντες να φοράνε μάσκες στα σουπερμάρκετ υπό την απειλή προστίμου. (Εγώ δεν το ήξερα την πρώτη ημέρα και παραλίγο να σκοτώσω έναν ορεσίβιο που είχε κατεβεί να πάρει προμήθειες.)

Είδαν μετά κι άλλα κρούσματα, πράγμα που θα έπρεπε να τους υποψιάσει ότι αυτό που έκαναν με τη μασκοφορία είναι μάλλον άχρηστο· αλλά εκείνοι τον χαβά τους! Και χειρότερα ακόμα: έβαλαν τους πάντες, σε όλα τα καταστήματα, να φοράνε μάσκες.

Και αυτές οι μάσκες είναι άχρηστες. Όχι μόνο δεν προσφέρουν παρά την πιο βασική προστασία από πράγματα όπως τον Covid-19 (αν προσφέρουν καν προστασία) αλλά επιβαρύνουν και την υγεία αν τις φοράς πολλές ώρες.

Σοβαρά. Δεν το βγάζω από το μυαλό μου. Ρίξτε μια ματιά εδώ, ή, ακόμα καλύτερα, ψάξτε το μόνοι σας. Πάντα να ψάχνετε προτού πιστέψετε ό,τι σας λένε.

Μόνο αυτή η γελοία γερμανική μελέτη υποστηρίζει ότι οι μάσκες μειώνουν τα κρούσματα από κορονοϊό. Η αλήθεια είναι ότι οι μάσκες δεν βοηθάνε καθόλου ίσως. Η μόνη χρησιμότητα που μπορεί να έχουν είναι για μικρό χρονικό διάστημα όταν θες να μπεις σε κάποιο πολύ συνωστισμένο μέρος – όπως στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Εκεί καλό είναι να φορέσεις μάσκα, απλά και μόνο επειδή προσφέρει μια κάποια βασική προστασία ίσως.

Δεν είναι λογικό η κυβέρνηση να εξαναγκάζει χιλιάδες εργαζόμενους να φοράνε συνεχώς μάσκα όλη την ημέρα. Αυτό απλά επιβαρύνει την υγεία τους, και δεν βοηθά στην καταπολέμηση του κορονοϊού. Το πιο πιθανό είναι αυτοί οι άνθρωποι να πάθουν κάτι το αναπνευστικό που δεν έχει σχέση με τον κορονοϊό, ενώ αν δεν φορούσαν τις μάσκες κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πάθαιναν τίποτα.

Οι μάσκες δεν είναι καλό μέτρο καταπολέμησης του Covid-19.

Το Υπουργείο Υγείας δεν φαίνεται να δίνει καμιά σημασία σ’αυτό, παίρνοντας στον λαιμό του χιλιάδες εργαζόμενους με το να τους εξαναγκάζει να φοράνε ένα πανί μπροστά στη μούρη τους επί ώρες ολόκληρες. Εντάξει, μέχρι στιγμής υποπτευόμουν ότι το Υπουργείο Υγείας αποτελείται από γελοίους. Τώρα είμαι σίγουρος πια.

Και σαν να μην έφταναν αυτές οι αθλιότητες, έχουμε και τους αριστερούληδες δημοσιογράφους να λένε πως η κυβέρνηση είναι «ανεύθυνη» επειδή δεν έκανε υποχρεωτικές τις μάσκες και στις εκκλησίες!

Πόπο, τι ανευθυνότητα...

Συγνώμη που θα σας σπάσω τη φούσκα σας, αλλά στις εκκλησίες αυτό που κάνουν οι παπάδες – να φροντίζουν να υπάρχει απόσταση – είναι καλύτερο απ’το να φοράς μάσκα. Βασικά, η απόσταση είναι το μόνο που μπορεί πραγματικά να σε γλιτώσει από τον κορονοϊό. Το πρόβλημα είναι ότι στην καθημερινότητα είναι πολύ δύσκολο – πρακτικά αδύνατον – να έχεις συνεχώς τουλάχιστον 1,5 μέτρο απόσταση από τον οποιονδήποτε.

Και να φανταστείς ότι εγώ δεν είμαι χριστιανοταλιμπάν, δεν είμαι καν θρησκευόμενος, δεν πάω στην εκκλησία (έχω τη δική μου, προσωπική θρησκεία και είμαι περήφανος γι’αυτό). Δεν θέλω καν να μάθω ποια είναι η άποψη των χριστιανοταλιμπάν για τέτοιες δηλώσεις...

Κάποτε νόμιζα ότι οι αριστεροί δημοσιογράφοι ήταν οριακά σοβαροί άνθρωποι. Μετά, έπεσε ο κορονοϊός, και αποδείχτηκε ότι είναι τόσο δεισιδαίμονες όσο κάποιοι δεξιοί. Οι μεν πιστεύουν ότι ο Διάβολος τούς κυνηγά και τα Φυλαχτάρια θα τους σώσουν· οι δε πιστεύουν ότι ο Κορονοϊός τούς κυνηγά και οι Μάσκες θα τους σώσουν. Πού βλέπεις τη διαφορά;

Η μάσκα έχει καταντήσει πια να έχει πάρει μυθικές διαστάσεις. Νομίζουν ότι είναι κάποιο αποτρόπαιο (με την αρχική έννοια της λέξης, από + τρέπω, διώχνω το κακό) που θα κρατήσει μακριά τον δαίμονα του κορονοϊού.

Αλλά το μόνο που κάνει είναι να μην τους αφήνει να αναπνεύσουν κανονικά.

Ο δαίμονας είναι ακόμα εδώ, δείχνοντας κωλοδάχτυλο.

Προφανώς, τα αίτια της εμφάνισης κρουσμάτων πρέπει να αναζητηθούν αλλού, όχι στο ποσοστό της μασκοφορίας αθώων εργαζομένων.

 

 

Επίσης . . .

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Οκτωβρίου (21/10)


Sanjulián (τέχνη) & Rudolf Kalvach (παράξενες κάρτες – 1907) & Hannah Flowers (τέχνη) & Το σπίτι που εξαφανίστηκε & Michael Kaluta (τέχνη) & Οι εικονογράφοι του Poe & Η γηραιότερη χελώνα της γης (αθάνατη;) & 221 Camera Obscuras & Infinite Jungle (στον browser σας) & Robin F. Williams (τέχνη) & Rottweilin (τέχνη) & Στα ίχνη των Shonokin (του Manly Wade Wellman) & Κόμιξ με τον Elric (1970) & περισσότερα στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ παύλα


Σε ελληνικά κείμενα (λογοτεχνικά και μη) είναι αρκετά συχνό να συναντήσουμε το εξής συντακτικό φαινόμενο το οποίο θα δείξω με ένα απλό παράδειγμα γιατί έτσι είναι πολύ πιο εύκολο:

Οι καβαλάρηδες έρχονταν μέσα από το λιόγερμα, πάνω από τους λόφους –μια ντουζίνα φιγούρες σε ψηλά άλογα, γκρίζα και λευκά, με μανδύες να τινάζονται πίσω τους–, αλλά δεν είχαν προσέξει ότι στο κατόπι τους ήταν τέσσερις απειλητικές κατάμαυρες σκιές...

Αυτό το κείμενο μοιάζει καλό, γενικά· και είναι, ουσιαστικά. Αλλά προσέξτε πώς χρησιμοποιούνται οι παύλες. Σαν παρενθέσεις! Η πρώτη παύλα κολλάει επάνω στο μια και η δεύτερη (που κλείνει την παρένθεση) κολλάει επάνω στο τους· και μετά απ’αυτή τη δεύτερη παύλα έρχεται κι ένα κόμμα.

Εδώ το πρόβλημα είναι διπλό.

Πρόβλημα πρώτο: Γιατί οι παύλες να κολλάνε επάνω στις λέξεις σαν να είναι παρενθέσεις; Η παύλα δεν είναι παρένθεση· είναι τελείως διαφορετικό σημείο στίξης.

Πρόβλημα δεύτερο: Τι δουλειά έχει το κόμμα μετά την παύλα; Δεν έχει καμία δουλειά εκεί· η παύλα, κανονικά, το αντικαθιστά. Δεν είναι παρένθεση.

[Συνέχισε να διαβάζεις]